Skip to content

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα πόσο χαλαροί είμαστε ; Τα πάσης φύσεως επιδόματα ίσως είναι μια λύση, αλλά δεν μας λύνει τον κόμπο του άγχους της καθημερινότητας από τον καταιγισμό των οφειλών ,που ανεβαίνει στο λαιμό και εμποδίζει την χαλαρή κατάποση. Σκέψου να είσαι αναγκασμένος να φοράς και γραβάτα . Οι κόμποι γίνονται δύο ένας απέξω κι ένας από μέσα.
Ένα καλά μελετημένο στρατηγικό σχέδιο θα έδινε απλές λύσεις στους κόμπους . Κατάργηση της γραβάτας για τον απέξω , ψιλοεπιδοματάκια για τον μέσα. Κι αυτό το σχέδιο … τέθηκε σε εφαρμογή από την πρώτη στιγμή που ανέλαβαν την εξουσία οι σημερινοί Κυβερνώντες.
Είμαστε σοβαροί τώρα ; Θα μου πει κάποιος αφού δεν φοράμε γραβάτα το παίζουμε όπως θέλουμε .
Κι όμως στα σοβαρά αυτή η Κυβέρνηση είχε την ανεπανάληπτη ευκαιρία με τον κόσμο απογοητευμένο στο κατακόρυφο από το παλιό δοκιμασμένο και παρηκμασμένο πολιτικό προσωπικό να περάσει όποια αλλαγή ήθελε χωρίς την παραμικρή αντίδραση , όπως
 Να πατάξει – όλοι ξέρουμε τον τρόπο- άμεσα τη φοροδιαφυγή
 Να επιβάλλει σε όλο τον κρατικό μηχανισμό την αξιολόγηση και την αξιοκρατία
 Να καταπολεμήσει με κάθε τρόπο τη διαφθορά
 Να επιβάλλει τους νόμους που υπάρχουν και δεν εφαρμόζονται
 Να μηχανοργανώσει τη δικαιοσύνη για γρήγορες αποφάσεις
 Να αποκεντρώσει τις εξουσίες κλείνοντας την τεράστια μαύρη τρύπα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης , δίνοντας την απόλυτη αυτοδιαχείριση σε αυτή και καθιστώντας τη αποκλειστικά υπόλογη
 Να σταματήσει την αιμορραγία στον τομέα της υγείας κλείνοντας άμεσα τη στρόφιγγα στις αλόγιστες δαπάνες των κρατικών νοσοκομείων και τη σπατάλη των υλικών
 Να πασχίζει να δημιουργήσει δουλειές κι όχι από υπερφορολόγιση να μοιράζει επιδόματα , «να μάθει τους νέους να ψαρεύουν κι όχι να τους χαρίζει ένα κιλό ψάρια» ,όπως πολύ εύστοχα παρατήρησε γυναίκα πολιτικός στην τηλεόραση
Αντ αυτών …γίναμε η χώρα που καταργήθηκε η γραβάτα στις επίσημες εμφανίσεις για να καταδείξουμε τη διαφορετικότητά μας , όπως οι Αγγλοι με την ιδιαιτερότητα στα κλειδιά που είναι σε ίντσες και την οδήγηση στο αριστερό του δρόμου. Κι άλλοι το έκαναν στο παρελθόν με άλλους τρόπους ( ο Αντρέας με το ζιβάγκο, ο γιός του Γιώργος με τα αθλητικά την πράσινη ανάπτυξη και τα γυμναστήρια, ο Κωστάκης με τα μπαράκια και τις ταβέρνες) αρκεί στο τέλος … να μην το ρίχνουνε οι άλλοι στο χαβαλέ και σου χαρίζουν γραβάτες , που ξέρουν ότι δεν θα φορεθούν αν δεν λυθεί ο κόμπος – κι άλλος κόμπος – του χρέους.
Κι εμείς οι πολίτες επικροτούμε αυτές τις αλλαγές και ακκιζόμαστε ότι λύνουμε τους κόμπους των παλιών και φθαρμένων , γράφοντας στα παλιότερα των υποδημάτων μας τις γραβάτες , έστω κι αν είναι υφασμένες σε αργαλειό και που στο κάτω – κάτω εκφράζουν γεροντοκρατία και συντήρηση, « με τη φτιαχτή αυτοπεποίθηση εκείνου που πιστεύει στο ίδιο του το ψέμα » .
Δεν είναι αστείο είναι πεποίθηση, αυτή η Κυβέρνηση είχε την μεγάλη ευκαιρία να τα αλλάξει όλα σε αυτή την παντελώς ανοργάνωτη χώρα. Προτίμησε απλά … να αλλάξει εμφάνιση μη φορώντας γραβάτα κι έτσι το μόνο που έχουμε γίνει είναι μία χώρα χωρίς γραβάτα, με το ερώτημα να πλανάται μετέωρο : και τώρα η Ελλάδα χωρίς γραβάτα πως θα βγει στις αγορές;

Άρτα 20.12.2017
Πάρις Κονιτσιώτης