Ο Σταύρος Τζίμας γεννήθηκε στον Αυλότοπο Σουλίου Θεσπρωτίας και είναι απόφοιτος του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Εργάστηκε στις εφημερίδες Τα Νέα, Το Βήμα, Το Ποντίκι και υπήρξε συνεργάτης της σουηδικής ραδιοφωνίας. Σήμερα είναι επικεφαλής της Διεύθυνσης Μακεδονίας του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων και αρθρογραφεί στην Καθημερινή. Η Σφαγή της Κεφαλονιάς και ο εφτάψυχος Ιταλός, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Επίκεντρο, είναι το τέταρτο βιβλίο του και το έγραψε μαζί με τη Μαρίνα Γούσια, η οποία γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1984 και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη, όπου και σπούδασε Αρχιτεκτονική στο ΑΠΘ. Από το 2010 ζει και εργάζεται στην Ιταλία.
Πώς ξεκίνησε η ιδέα της συγγραφής του βιβλίου Η σφαγή της Κεφαλονιάς και ο εφτάψυχος Ιταλός;
Η ιδέα για τη συγγραφή του βιβλίου ξεκίνησε όταν, έχοντας ακούσει την ιστορία του Ιταλού Μπρούνο Μπερτόλντι, συνειδητοποιήσαμε ότι τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Κεφαλονιά κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ιταλία. Επίσης, η απίστευτη ιστορία της ζωής αυτού του ανθρώπου έπρεπε να καταγραφεί, όμως στην Ελλάδα κανείς δε γνώριζε την ύπαρξή του.
Πότε ακούσατε πρώτη φορά για τον Μπρούνο Μπερτόλντι;
Για τον Μπρούνο Μπερτόλντι ακούσαμε το φθινόπωρο του 2018 στο ιταλικό ραδιόφωνο, σε μια εκπομπή αφιερωμένη στα εκατοστά του γενέθλια. Η ιστορία του μας κέντρισε αμέσως το ενδιαφέρον και επικοινωνήσαμε μαζί του. Συναντήσαμε έναν πρόσχαρο άνθρωπο, διαθέσιμο να διηγηθεί την ιστορία του και να δώσει όσες πληροφορίες χρειάζονταν για την καταγραφή της.
Η απίστευτη ιστορία της ζωής αυτού του ανθρώπου έπρεπε να καταγραφεί, όμως στην Ελλάδα κανείς δε γνώριζε την ύπαρξή του.
Γιατί τον επιλέξατε ως ήρωα του βιβλίου σας;
Ο Μπρούνο Μπερτόλντι είναι ένας αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων της Κεφαλονιάς ακόμη εν ζωή, μπορούσαμε να καταγράψουμε τη μαρτυρία του και να συζητήσουμε μαζί του τα γεγονότα της εποχής. Η περιπέτειά του από τη στιγμή που κατατάχτηκε στον στρατό και έφυγε για την Κεφαλονιά ως τη στιγμή που γύρισε στο σπίτι του περιλαμβάνει τα περισσότερα κεφάλαια της ιστορίας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου: την Ιταλία του Μουσολίνι, την επίθεση στην Ελλάδα, τις φρικαλεότητες των Γερμανών και τις πολύ άσχημες συνθήκες αιχμαλωσίας στη Ρωσία και, από εκεί και πέρα, σε προσωπικό επίπεδο, την αστείρευτη θέληση για ζωή και το ένστικτο της επιβίωσης σε συνδυασμό με αρκετή τύχη.
Τι σας εξομολογήθηκε για τη Μεραρχία Άκουι στην Κεφαλονιά, όπου υπηρετούσε;
Ο Μπερτόλντι, μέσω της δικής του ιστορίας, μας διηγήθηκε τη διαδρομή της Μεραρχίας Άκουι από τη στιγμή που εντάχθηκε σ’ αυτή στο νότιο Τιρόλο ως εκπαιδευτής οδηγών, μέχρι τη σφαγή της από τους Γερμανούς στην Κεφαλονιά. Όταν πλέον η Μεραρχία μεταφέρθηκε στο αλβανικό μέτωπο και από εκεί στην Κέρκυρα και την Κεφαλονιά, ο Μπερτόλντι υπηρετούσε ως λοχίας με καθήκοντα οδηγού του ταξίαρχου Γκέρτσι. Εκεί ζούσαν σαν να μην υπάρχει πόλεμος. Είχαν καλές σχέσεις με τους Έλληνες και τους βοηθούσαν στην καθημερινότητά τους. Οι ιστορίες που άκουγαν από άλλα μέτωπα τους φαίνονταν ξένες. Μέχρι που στο νησί έφτασαν οι Γερμανοί.
Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, τι αποφάσισε ο Γερμανός διοικητής της Κεφαλονιάς για τους Ιταλούς της Μεραρχίας Άκουι, που δεν μπορούσαν να φύγουν από το νησί;
Μετά τη συνθηκολόγηση της Ιταλίας, οι Γερμανοί ζήτησαν τον αφοπλισμό και την παράδοση του στρατού της άνευ όρων. Όσο οι Ιταλοί προσπαθούσαν να κερδίσουν χρόνο ελπίζοντας ότι θα κατέφθανε βοήθεια είτε από την Ιταλία είτε από τους συμμάχους, οι Γερμανοί ενίσχυαν τις δυνάμεις τους στο νησί, με αποτέλεσμα την επονομαζόμενη σφαγή της Κεφαλονιάς.
Γιατί υπήρχε διαφωνία στη διοίκηση των Ιταλών για το τι θα πράξουν;
Οι Ιταλοί είχαν διχαστεί για το αν έπρεπε να παραδώσουν τα όπλα ή όχι, διότι δεν πίστευαν ότι οι Γερμανοί θα τηρούσαν τον λόγο τους και θα τους έστελναν πίσω στην πατρίδα τους. Η ευθύνη των ανωτέρων για τη ζωή χιλιάδων ανθρώπων ήταν τεράστια.
Τελικά τι συνέβη ανάμεσα στους Γερμανούς και τους Ιταλούς;
Τελικά οι Ιταλοί μέσω άτυπης ψηφοφορίας αποφάσισαν να μην παραδώσουν τα όπλα και να πολεμήσουν ενάντια στους –εχθρούς πλέον– Γερμανούς. Η ιταλική άμυνα όμως απέναντι στον εμπειροπόλεμο γερμανικό στρατό δεν άντεξε και χιλιάδες Ιταλοί στρατιώτες εκτελέστηκαν επιτόπου από τους Γερμανούς ως προδότες ή πνίγηκαν, καθώς τα γερμανικά πλοία με τα οποία μεταφέρονταν σε στρατόπεδα συγκέντρωσης βυθίστηκαν από τους συμμάχους.
Γιατί υπάρχει μεγάλο ενδιαφέρον για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο τις τελευταίες δεκαετίες;
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, οι γενιές που υπέφεραν άμεσα από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο γέρασαν, οι περισσότεροι πλέον έχουν πεθάνει. Ήταν η τελευταία ευκαιρία να γίνει καταγραφή μαρτυριών τόσο παγκοσμίως όσο και ειδικά στη χώρα μας για την αντίσταση που επέδειξε στις δυνάμεις του Άξονα. Τώρα πια τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν μπορούμε να τα βρούμε μόνο σε ιστορικές καταγραφές ή διαστρεβλωμένα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ελπίζοντας να μην επαναληφθούν ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Δυστυχώς, η πολιτικοκοινωνική κατάσταση των τελευταίων ετών προμηνύει το αντίθετο.
Δείτε εδώ συνεντεύξεις του κ.Ιντζέμπελη