Πού είναι η χώρα μας; Είναι στις λέξεις, στις λέξεις της γλώσσας μας»

«Όταν η αγωγή και, ειδικότερα, η σχολική εκπαίδευση γίνονται πράξεις ‘κατάθεσης’, με αποδέκτες τους μαθητές και καταθέτη το δάσκαλο, βλέπουμε επί το έργον την περιβόητη ‘τραπεζική αντίληψη της παιδείας’, όπως την αποκαλεί ο Φρέιρε. Η επικοινωνία παραχωρεί τη θέση της στα ανακοινωθέντα του δασκάλου, ο οποίος παραδίδει καταθέσεις, που οι μαθητές  δέχονται, απομνημονεύουν και επαναλαμβάνουν, αρχειοθετούν. Τελικά, εκείνο που αρχειοθετείται και μπαίνει στο ράφι είναι οι ίδιοι οι μαθητές». Η « κουλτούρα της σιωπής ».

«Οι λέξεις φωτίζουν και οι λέξεις σκοτίζουν…με τις λέξεις κυβερνιούνται οι άνθρωποι» λένε. Κατάθεση, τράπεζα, καταθέτες, ράφι, σιωπή… Σε μια τέτοια συζήτηση στην  τάξη, μια  ερώτηση ήρθε και έβαλε τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του: « Και μεις τι κάνουμε για όλα αυτά;». Ακούστηκαν πολλά ωραία και  θεωρητικά, μα η ερώτηση –πρόκα παρέμεινε: « Ωραία όλα αυτά. Εμείς τι κάνουμε; Τώρα. Άμεσα». Αχ αυτά τα παιδιά! Πώς να κρυφτείς; Τα θέλουν όλα και τα θέλουν τώρα. Ευτυχώς!

« Σχολική  βιβλιοθήκη » έπεσε η πρόταση  από τις καθηγήτριες κ. Τσιρογιάννη Αγγελική και Σκαρμούτσου Βασιλική. Σχολική βιβλιοθήκη στην εποχή του Διαδικτύου, που έχει υποκαταστήσει όχι μόνο την ανάγκη να αναζητήσουμε  πληροφορίες σε βιβλία, αλλά και ακόμα και τη μνήμη μας σε μεγάλο βαθμό;

Κι όμως, η  βιβλιοθήκη εξακολουθεί να έχει το χαρακτήρα της αποθήκης πληροφορίας, έστω κι αν χάνει πια το μονοπώλιο αυτού του χαρακτήρα. Θα είναι πολύτιμο backup της ανθρώπινης γνώσης για πολύ καιρό ακόμα. Και ταυτόχρονα είναι και θέμα αισθητικής:  ράχες βιβλίων παραταγμένες η μια δίπλα στην άλλη, είναι ομορφιά, γαλήνη, προορισμός.

Άμ΄ έπος, άμ΄ έργον. Την ιδέα αγκάλιασε κατευθείαν η Δ/ντρια και ο  Σύλλογος Διδασκόντων του Σχολείου και όλοι ανασκουμπώθηκαν.  Χαράχτηκαν μαζί με τους μαθητές ένα – ένα τα βήματα που θα γίνονταν. Οι δυσκολίες φαίνονταν να είναι πολλές, αλλά η ομάδα διέθετε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα : το « φανατισμό» του νεοφώτιστου.  Βρέθηκε η αίθουσα μέσα στο σχολείο, που θα φιλοξενούσε τη Βιβλιοθήκη και ο καθηγητής Καλλιτεχνικών κ. Αλέξανδρος Τσιούρης με την ομάδα των μαθητών του ανέλαβαν  με κέφι και έμπνευση  να τη διακοσμήσουν.  Πάει το πρώτο. Χάρη στην πολύτιμη βοήθεια του Δήμου Αρταίων εξασφαλίστηκε η κατασκευή ραφιών και βιβλιοθηκών.

Αναστεναγμοί ανακούφισης και πάνω από   όλα η καινούρια αίσθηση που δημιουργήθηκε στους μαθητές ότι με το διάλογο, την οργάνωση  και   τη συνεργασία ανοίγονται πολλοί δρόμοι. Τα παιδιά έφεραν στην τάξη τις εμπειρίες, τα προβλήματα, τις απορίες, γενικότερα ό,τι τους είχε κινήσει το ενδιαφέρον από την επαφή με όλα αυτά  τα καινούρια  πράγματα, για να γίνει συζήτηση πάνω σε αυτά.  Και έτσι όλα φωτίζονται μ’ ένα καινούργιο φως από την οργανική σύνδεση της θεωρίας με την πράξη. Το παιδί δεν κατασκευάζει μόνο πράγματα, αλλά έχει και γνώση του τι κάνει.  Και έτσι οι σκέψεις γίνονται λέξεις, οι λέξεις γίνονται πράξεις, οι πράξεις γίνονται συνήθειες, οι συνήθειές γίνονται ο χαρακτήρας  και ο χαρακτήρα γίνεται το πεπρωμένο.

Και πώς οργανώνεται μια βιβλιοθήκη; Η κ. Χριστίνα Θεοδωρίκα, βιβλιοθηκονόμος της δανειστικής βιβλιοθήκης του ΤΕΙ  Ηπείρου ανέλαβε να  παίξει το ρόλο του ξεναγού  στα μυστικά της οργάνωσης και της λειτουργίας  μιας βιβλιοθήκης.

Στο μεταξύ  η ομάδα που αρχειοθετούσε τα υπάρχοντα βιβλία δούλευε πυρετωδώς. Άρχισαν δε να καταφτάνουν και προσφορές βιβλίων  από εκδοτικούς οίκους και από  μέλη της εκπαιδευτικής κοινότητας του σχολείου.

Η δανειστική βιβλιοθήκη του σχολείου είναι γεγονός. Ακόμη και ηλεκτρονικά μπορεί κάποιος να εγγραφεί για δανεισμό βιβλίων.

Μη φανταστείτε. Υπάρχουν ελλείψεις σε τίτλους βιβλίων. Πάντα θα υπάρχουν. Γι΄ αυτό και οι μαθητές και οι καθηγητές του σχολείου σας ζητούμε: ΥΙΟΘΕΤΗΣΤΕ ΤΗ  ΔΑΝΕΙΣΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ του 4ου ΓΕΛ .