Skip to content
Του Χρήστου Μέγα*

Στην κυβέρνηση μοιάζει να γνωρίζουν μόνο τις «Άγριες μέλισσες». Το τηλεοπτικό σίριαλ. Στην χώρα όμως οι μελισσοκόμοι έχουν… αγριέψει.

Τα κανονικά… μελίσσια και οι χιλιάδες μελισσοκόμοι έχουν παγιδευτεί σε διπλή μέγγενη. Από την μια πλευρά έχουν την πανδημία και από την άλλη τις αθρόες (ανεξέλεγκτες) εισαγωγές και την ευρεία νοθεία στο υπέροχο αυτό προϊόν των ανθέων της μητέρας γης.

Και, δεν είναι αμελητέο, εκτός από τους παραγωγούς που κατ’ αυτόν τον τρόπο εξοντώνονται, οι άσχημες περιβαλλοντικές συνθήκες σκοτώνουν και τις μέλισσες. Με ότι αυτό συνεπάγεται για την ισορροπία της φύσης.

Μέσα στην υγειονομική κρίση το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης παρουσίασε έναν πίνακα με χρηματοδοτήσεις προς τους αγρότες, αλλά ψάχνοντας κάτω από τους κωδικούς, βρίσκεις ότι τα χρήματα προέρχονταν από κοινοτικές ενισχύσεις. Κυρίως της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (άρα αναμενόμενα χρήματα) είτε ήταν κοινοτικά (ξανά) κονδύλια για εκτός ΚΑΠ προϊόντα. Μεταξύ αυτών (των εκτός ΚΑΠ προϊόντων) και η χρηματοδότηση των μελισσοκόμων. Η οποία όμως, περιορίστηκε μόνο για τα μικρά νησιά και σε ύψος περί τα 12 ευρώ ανά κυψέλη.

Οι (υπόλοιποι) μελισσοκόμοι γενικά είχαν την αντιμετώπιση του συνολικού αγροτικού πληθυσμού. Αν και μικροί παραγωγοί, χωρίς μηχανικές καλλιέργειες και με μικρό κλήρο (εν προκειμένω μικρό αριθμό κυψελών), αντιμετωπίστηκαν σαν επιχειρηματίες και εντάχθηκαν στην επιστρεπτέα προκαταβολή. Και έπρεπε να είχαν μειωμένο τζίρο κατά 20% το διάστημα Σεπτεμβρίου Δεκεμβρίου2020, εν σχέσει με το αντίστοιχο τετράμηνο του 2019, προκείμενου να λάβουν 1.000 € χρηματοδότηση (τόσα αναλογούν σε όσους δεν απασχολούν προσωπικό), από τα οποία θα επιστρέψουν τα μισά…

Όμως και οι αναμενόμενες κοινοτικές ενισχύσεις για τα εκτός Κοινής Αγροτικής Πολιτικής προϊόντα δεν πάνε καλύτερα.

Οι ενισχύσεις στηρίζονται στην «απογραφή των μελισσιών, η οποία όμως γίνεται το χειμώνα, με αποτέλεσμα, από τα 2 εκ. κυψέλες να επιδοτούνται περί το 1,2 εκ. Από αυτή την αρνητική εξέλιξη, προϊόν λαθεμένης ερμηνείας του ευρωπαϊκού κανονισμού, οι παραγωγοί χάνουν κοινοτικούς πόρους. Ενώ την ίδια στιγμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξάνονται οι σχετικές ενισχύσεις» σημειώνει με νόημα ο δραστήριος πρόεδρος της Ομοσπονδίας Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδας (ΟΜΣΕ) Βασίλης Ντούρας.

Η Αρτα είναι μια σημαντική μελισσοκομική δύναμη. Έχει αναδειχτεί δεύτερη (μετά την Χαλκιδική) περιοχή πανελλαδικά σε παραγωγή μελιού και πρώτη σε βασιλικό πολτό και γύρη. «Είναι ζήτημα αν πάρουν επιστρεπτέα 5-10 άτομα από τους 500 ενεργούς παραγωγούς» μας λέει ο Κώστα Πανέτας, εκπρόσωπος των Αρτινών μελισσοκόμων στην Ομοσπονδία. Και την ίδια στιγμή «εκτός από την πανδημία, την αδυναμία να πουλήσουμε, την μικρή κατανάλωση λόγω κατάρρευσης του τουρισμού, φέτος είχαμε τόσο τις άσχημες καιρικές συνθήκες, όσο και την διαδομένη νοθεία που μας έχουν εξουθενώσει κυριολεκτικά».

«Εμείς γυρίζουμε τα βουνά και τις ανθοφόρες πεδιάδες, με το ζωογόνο βουητό τους οι μέλισσες επικονιάσεων όλα τα φυτά και δέντρα ενισχύοντας την βιοποικιλότητα της περιοχής μας, στηρίζουμε χωριά και απομακρυσμένες περιοχές και έρχονται οι άναρχες

εισαγωγές και, κυρίως, η νοθεία και καταστρέφει την προσπάθειά μας και τον πλούτο του τόπου μα» λέει ο Φάνης Φλώρος, μελισσοκόμος από το Διάσελο Άρτας.

Νοθεία με καραμελόχρωμα και ισογλυκόζη, ενώ την ίδια στιγμή το γνήσιο μέλι κατρακυλάει κάτω από 5 ευρώ το κιλό (στη χονδρική). Και το ιδιαίτερο αυτό προϊόν, ο ανθός της ελληνικής γης, κινδυνεύει να καταστραφεί από τη νοθεία, τις ελληνοποιήσεις, την χαμηλή ποιότητα των ανεξέλεγκτων-περιφερόμενων πωλητών. Ότι συμβαίνει σχεδόν με όλα τα αγνά, θρεπτικά και υγιεινά -ιδίως τώρα με την πανδημία του κορονοϊου-, ελληνικά αγροτικά προϊόντα. Αλλά ειδικά οι νομάδες μελισσοκόμοι και οι μέλισσες, όπως και οι ορεινοί κτηνοτρόφοι, οι μικροί καλλιεργητές στις πεζούλες της Άρτας και των ορεινών- «μειονεκτικών» περιοχών, προσφέρουν ευρύτερα στην φυσική αναδημιουργία και στο οικοσύστημα. Συμβάλλουν στην περιβαλλοντική ισορροπία. Το οικοσύστημα που εάν διαταραχθεί και άλλο θα αποδειχθεί καταστροφικό για τον πλανήτη Γη. Και οι υπεύθυνοι δεν κάνουν κάτι άλλο από το να στερούν το οξυγόνο από τα παιδιά μας…

Γι αυτό πρέπει να στηριχτούν αποφασιστικά οι μελισσοκόμοι! Ως οικογενειάρχες και επιχειρηματίες, ως άνθρωποι που αναζωογονούν την φυσική ισορροπία.

*Ο Χρήστος Μέγας είναι Δημοσιογράφος, Γραμματέας του Τομέα Εργασίας του ΚΙΝΑΛ.