ΑΜΗΧΑΝΙΑ

erotimatikoΕδώ και τρείς μέρες είμαστε σε αμηχανία . Εξουσία και λαός σε πλήρη αμηχανία , από τη βοήθεια που μας πρόσφεραν οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι σαν ένα λαχείο που μόλις έχει γίνει η κλήρωση , αφού τα χρήματα της α΄δόσης είναι για να πληρωθούν παλιότερες οφειλές προς τους δανειστές.

Είναι τελικά καλή ή κακή η συμφωνία που υπέγραψε η Ελληνική Κυβέρνηση ; Αν ερωτηθούν οι πολίτες εννέα στους δέκα θα απαντήσουν ότι είναι μάλλον κακή με τόσους φόρους και περικοπές που προβλέπει , ενώ και η συζήτηση για το χρέος εξοβελίζεται για το 2018. Τότε τι υπέγραψαν και τι ψήφισαν ;

Και αυτά τα θεατρινίστικα για την αντισυνταγματικότητα της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά τώρα τι είναι ; Πρώτα πάς και ψηφίζεις το μέτρο κανονικά και μετά βγαίνεις στα Μέσα και διατυμπανίζεις ότι είναι αντισυνταγματικό ; Πόσο αντιφατικό ακούγεται αυτό ;

Πιστεύω ότι όποιος εκτίθεται με διαφόρους τρόπους στα μάτια του κόσμου γράφοντας ή μιλώντας θα πρέπει να έχει κατά νου πάντοτε τη φράση του Σαίξπηρ ότι « ενώ η απόσταση από το γελοίο στο σοβαρό είναι τεράστια , από το σοβαρό στο γελοίο είναι πολύ μικρή ».

Εφόσον υπογράφεις μια συμφωνία πρέπει να την τηρήσεις και τώρα που τα ψέματα τελείωσαν, πρέπει επιτέλους αυτή η Κυβέρνηση να κυβερνήσει. Πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να βγάλει τη χώρα από το τέλμα και να τη οδηγήσει στην ανάπτυξη. Οι πολίτες εκστασιασμένοι το περιμένουν «σαν μάνα εξ ουρανού » καθώς δεν υπάρχουν άλλες αντοχές . Θα τα καταφέρουν ; Τα δείγματα γραφής όμως μέχρι σήμερα δεν είναι καλά , γιατί δεν έχει γίνει ουσιαστικά τίποτε. Αναμενόμενες έννοιες από μία καθαρή Κυβέρνηση και μάλιστα της αριστεράς όπως αξιοκρατία και πάταξη της διαφθοράς και των συμφερόντων παραπέμπονται συνέχεια στο μέλλον, πολλώ μάλλον έννοιες όπως ιδιωτικός τομέας , κέρδος , ανταγωνιστική οικονομία είναι εξαφανισμένες από τη σκέψη και το λεξιλόγιο κάθε Κυβερνητικού αξιωματούχου.

Αυτά τα πελώρια γ ι α τ ί που ορθώνονται σαν κατάρτια και δεν μπορώ να δώσω μια πειστική εξήγηση για την μη εφαρμογή τους, ενάμισυ χρόνο τώρα :

  • Γιατί ενώ το είχαν προαναγγείλει δεν εφάρμοσαν ακόμη το περιουσιολόγιο;
  • Γιατί δεν εφαρμόζουν από το 1 ευρώ τις ηλεκτρονικές συναλλαγές χωρίς να εξαιρείται καμία ηλικία-πιστέψτε με όλοι μαθαίνουν- και να συνδέσουν τις ταμιακές μηχανές με το TAXIS , για αν συλλάβουν τα 5 δις φοροδιαφυγής από τον ΦΠΑ;
  • Γιατί δεν έχουν κάνει τίποτα για το λαθρεμπόριο των καυσίμων [σύμφωνα με όλους τους φορείς του κλάδου];
  • Γιατί δεν έχουν ανακοινώσει κανένα αποτέλεσμα από τις περιβόητες λίστες που κυκλοφορούσαν και κυκλοφορούν συνέχεια ;
  • Γιατί δεν εφαρμόζουν αδιάβλητα και διαφανή συστήματα πρόσληψης του οποιουδήποτε και σε οποιαδήποτε θέση ;
  • Γιατί δεν ενδιαφέρονται για το κλείσιμο καθημερινά μικρομεσαίων επιχειρήσεων και τις χιλιάδες απολύσεις στον ιδιωτικό τομέα , «δαιμονοποιώντας » το κέρδος ;
  • Γιατί δεν έχουν οργανώσει ακόμη τους φοροεισπρακτικούς μηχανισμούς του Κράτους – τουλάχιστον έτσι φαίνεται- και τα έχουν εναποθέσει όλα στον πατριωτισμό των Ελλήνων
  • Γιατί δεν κυβερνούνε και αναλώνονται σε συσκέψεις επί συσκέψεων που τελικά δεν καταλήγουν πουθενά και αποδεικνύεται ότι γίνονται για να κερδίσουν χρόνο διακυβέρνησης ;
  • Γιατί δεν βγαίνουν να καταγγείλουν ονομαστικά -κ ι ας πέσουν ηρωικά- τα οργανωμένα συμφέρονται που τους εμποδίζουν να κάνουν αυτές και άλλες ριζικές μεταρρυθμίσεις ;

Αυτό που κυριαρχεί παντού – τουλάχιστον αυτή την αίσθηση έχουμε όλοι-είναι «η ανομία της καθημερινότητας », που έχει περάσει σε όλους τους τομείς και σε όλες τις ηλικίες. Κι ενώ έχουμε «πιάσει πάτο» – το βλέπουμε κι εμείς και οι ξένοι ότι δεν πάει παρακάτω- δεν κάνουμε τα απλά και τα αυτονόητα . Δηλαδή :

  1. Να εφαρμόζουμε και να πειθαρχούμε όλοι στους νόμους

2. Να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας

3. Να εμπιστευόμαστε ο ένας τον άλλον στις συναλλαγές μας

4. Να εμπιστευόμαστε το Κράτος κι αυτό εμάς γιατί « όταν κλέβουμε το Κράτος ό,τι κερδίζουμε από αυτό εξαφανίζεται από τις κλεψιές των άλλων »

5. Να εκπληρώνουμε στο μέτρο του δυνατού τις υποχρεώσεις μας κι όχι να ψάχνουμε τρόπους αποφυγής των

«Αν δεν βελτιωθούν οι άνθρωποι μην περιμένεις να βελτιωθεί η κοινωνία » έγραψε στη αρχαιότητα ο Πλάτων κι αν δεν ενστερνιστούμε την αξιοπιστία σαν βασική έννοια η κοινωνία μας δεν θα γίνει ποτέ σωστή . Κι αυτό αναμφισβήτητα πρέπει να το εμπνεύσουν οι Κρατούντες παίρνοντας απλές, κατανοητές και δίκαιες αποφάσεις και όχι αντιφατικές και δίκην Πυθίας του Μαντείου των Δελφών , για να έχουν μετά τη δυνατότητα να τις καταστρατηγήσουν.

Κι ας κυβερνήσουν επιτέλους οι καλλίτεροι Έλληνες , οι πιο έμπειροι, οι πιο διαβασμένοι, οι πιο ικανοί, που να μην έχουν στο νου τους το πολιτικό κόστος και το «ρουσφέτι « , αλλά το συμφέρον των πολιτών. Αλλιώς όσα χρήματα και να πάρουμε , πάλι πολύ γρήγορα θα κυλήσουμε στη λογική του πελατειακού κράτους που εκτρέφει την αναξιοκρατία και τη διαφθορά.

Ένας σπουδαίος καθηγητής Οικονομικών ο Γιάννης Τσαμουργκέλης γράφει στο βιβλίο του «οι συνένοχοι » :

«Πρέπει να δεις αλλιώς τα πράγματα και να αποφύγεις τις γενικότητες. Ο λαϊκισμός κρύβεται πίσω από τις γενικότητες, από λέξεις όπως ελευθερία, ισότητα κλπ. . Πρέπει να δεις τι σημαίνει ελευθερία για έναν επιχειρηματία, τι σημαίνει ελευθερία για έναν αγρότη, τι σημαίνει ελευθερία για έναν υπάλληλο, τι σημαίνει ισότητα για έναν φοιτητή, για έναν νέο , για έναν μεσήλικα. Οι γενικότητες και η παράταση για την αποφυγή του τέλους δεν σε βγάζουν από την κρίση. Έχουμε παραμείνει σε κρίση πολλά χρόνια και δεν αντέχουμε άλλο τη φθορά, Δεν χρειάζονται γενικότητες, χρειάζεται εφαρμογή πολύ συγκεκριμένων πολιτικών και μεταρρυθμίσεων. Αν αυξήσεις τη ρευστότητα μέσω της νομισματικής πολιτικής θα έχεις αποτέλεσμα σε τρείς μήνες. Αν κάνεις δημοσιονομική πολιτική , θα έχεις αποτέλεσμα σε ένα χρόνο κι αν κάνεις μεταρρυθμίσεις, θα δεις τα αποτελέσματά τους σε τρία χρόνια. Πρέπει να συνδέσεις όλα αυτά τα μέτρα ».

Μπορούμε να κάνουμε όλα αυτά τα απλά και αυτονόητα πράγματα ; Αν όχι είμαστε καταδικασμένοι…

 

Αρτα 27.05.2016

Πάρις Κονιτσιώτης